Saturday, June 23, 2012

Oh so random...

   I am still in shock that I passed the UPCAT even now that I've spent my 2nd week already here in the campus. Got my first college absent on Math 2 on Thursday. My class starts at 7am, I woke up at 8:40!! What a nice way to start college. Haha, kidding. The reason why I woke up late was 'cause the night before that, I broke up with my boyfriend. My super swollen eyes needed rest. The next day, my classes ended at 4pm then we talked, worked things out, and got back together. First college absent, eh? Not that I'm bragging about it 'cause I cried when I saw the time then. I was like, "OH SHOOT I'M LATE!!! OH NO, ABSENT NA PALA!" then tears ran down on my face. =)))


   Making friends wasn't that hard since I was one of the UPLB awardees awarded during every pre-college orientation. I was one of those with a "Face of the day" award. We were given a chance to compete with the other awardees by preparing a speech and delivering it on May 29. The ones chosen will be speakers on the first day of college. I passed the screening and spoke in PSLH-B, in front of I guess 200 people under IMSP. The speech turned out to be okay, I think. I made them laugh with my corny jokes so I think I did well. (?) Hahah. The awardees, all of us, performed during the Freshmen Convocation at Copeland Gym. Because of our presentation, tight friendship bonds were formed. We even have a Facebook group named "Family". I'm so grateful to have met them. 


   So what's lacking? My blood-related family... I miss them so much, every second of every hour of every day. :( I have their pictures posted on my wall beside my bed making me smile whenever I wake up and before I go to sleep. I thought this day would never come when I wouldn't be able to kiss them goodnight all the time 'cause I never expected passing the UPCAT. But I have to be strong and work hard for them. Especially for my mom who has always supported me all the way. I won't let her down. I cannot wait to see them later when I get home. 


   My roommate Angel whom I've known since 5th grade is still sleeping. I'm super hungry but I want to wait for her and eat together. :) Now that was random. Hahah. Now I'll talk about my classes. Chem 16.1 is so haaard. I hate graphing... I have to study well. No distractions, please! I enjoy SOSC, can't wait for Prof. Briones-O'Neill to start the lecture. I like Bio. Sir Esteves on Math 11 is super funny. Hahah. About English, lecture's a little bit difficult. Especially the note taking! Yesterday, I really had fun during Eng recit. (I'm not saying this because I know Sir JM would read this hahah) That feeling of achievement when you've always wanted to recite but when you have the guts to raise your hand, the teacher won't call you then he asks a something you know the answer to. Sir JM asked us who knows the line of Juliet in the balcony scene. No one else knew, so I took the chance to catch his attention. 

"O RomeoRomeo! wherefore art thou Romeo? Deny thy father and refuse thy name; Or, if thou wilt not, be but sworn my love, And I'll no longer be a Capulet."


   Oh, the butterflies I got! I was really happy then but didn't want to seem like it. I was one of the directors of our play Romeo and Juliet during junior year and, during our senior year, I played the role of Hamlet. Yes, I cross-dressed. :)
From left to right: Aimee Octaviano, Rizalyn Datuon,
Ellysa Dela Cruz, Ysabel Garcia
 
Yep, that's me alright. :) Awesome poster designed by Alexandra Ayers. :)



   Just felt like sharing. Hahah. I love Shakespeare's works. :) I'm kind of sleepy again... I guess I'll go rest for a bit now before we leave for Quezon City later. :) Byeee! :)

Sunday, June 10, 2012

EDITED SPEECH HEHEH


Bakit sa Unibersidad ng Pilipinas?

               Bago  ko masagot ito, ako muna'y magpapakilala. Magandang umaga sa inyong lahat. Edie Aimee Chavez Octaviano ang aking pangalan, mula sa lungsod ng Quezon, nagtapos ng haiskul sa FEU-FERN Diliman, bagong mag-aaral ng UPLB sa kursong BS Mathematics and Science Teaching.

               Ang aking ina ay maraming kursong inaral. Dalawa sa mga paaralang kanyang pinagtapusan ay ang UP Visayas at UP Diliman. Sa kanilang walong magkakapatid, lahat sila nakapasa ng UPCAT ngunit lima lang ang pinursigi ito. Bilang ikaapat na anak sa aming pitong magkakapatid, umasa ang aking ina na pumasa  naman sana ako rito sapagkat hindi nakapasa ang mga kapatid  kong nauna sa akin. Ang pangarap ng aking ina na makapasa ako ay kinalaunan ay naging pangarap  ko na rin palibhasa, sa pamamagitan ng kanyang mga kwento ay minulat niya ang aking mga mata sa ganda ng kalidad ng edukasyon ng UP.

               Sa aking labing anim na taong pagkabuhay sa mundong ito, gaya ng aking mga kapwa estudyante ay ilang beses na rin akong natanong tungkol sa aking mga pangarap. Kung anong gusto kong marating at kung anong gusto kong makamit, maraming beses na naitanong sa akin ng aking mga naging guro, kaibigan, kamag-aral, at lalong lalo na ng aking mga kamag-anak. Gaya ng marami, naguguluhan pa rin ako dahil hindi ako sigurado kung maabot ko nga ba talaga ang nais kong maabot.  Hanggang sa matagpuan ko ang sagot sa aking mga katanungan... Unibersidad  ng Pilipinas sa Los Banos, Laguna. Sigurado akong basta't nandirito ako, makakamtan ko ang aking mga pangarap kahit gaano pa ito kalaki at kahit gaano pa kamukhang imposible.

           Kaya nang malaman kong pumasa ako sa UPCAT, hindi maipinta ang kasiyahang aking naramdaman. Ako'y napasigaw ng sobrang lakas nang makita ko ang aking pangalan sa websayt kung saan makikita ang mga pangalan ng mga kapwa kong nakapasa. Sa sobrang lakas ng aking pagsigaw ay nagising ang dalawang sanggol sa aming bahay.

           Bakit BS Mathematics and Science Teaching? Hindi man ako pumasa sa aking unang piniling kursong BS Biology, sobra sobra na ang ligayang aking nadama. Pagsisikapin ko na lang ang pag-aaral at sa aking ikatlong taon ng BS MST, Biology ang field na aking ipagpapatuloy. Wala pa man ako masyadong alam sa aking kursong aaralin, malamang ako’y maraming matututunan sa larangan ng matematika at siyensiya.

               Alam ng lahat na mataas ang tingin sa mga nakapagtapos rito. Ika nga ng aking gurong tumulong sa aking makapasa rito na isa ring nagtapos sa UP ay malaki raw ang respeto sa kanila na nasa punto ng kapag ikaw ay mag-aaplay ng trabaho, 'pag nakita raw na ikaw ay nagtapos sa UP, napakalaki ng tsansang matatanggap  kaagad dahil alam nila ang lawak ng iyong pinag-aralan.

           Kaya wala akong dudang magagamit ko ang aking utak sa layo ng makakaya nito. Sigurado akong mararating ko ang nais kong marating habang ako’y nasa ilalim ng paggabay ng mga guro dito. Kahit ano pa mang hamon ang ibibigay sa akin ng aking mga magiging guro, sisikapin kong malagpasan ang mga ito. Kakayanin ko basta’t nandirito ako sa pader ng UP.

           Bakit dito? Bakit sa Unibersidad ng Pilipinas? Kailangan tayong mga iskolar ng bayan para tumulong sa ikabubuti ng ating lupang hinirang. Bakit UP? Dahil wala ng iba. Wala ng ibang unibersidad ang makakapagpatupad ng aking mga pangarap. Wala ng iba pang mas hihigit pa sa UP. Noon ay pangarap ko lamang ang maging iskolar ng bayan at iskolar para sa bayan. Ngayon ako'y ganap  nang isa sa libo libong iskolar sa ating bansa. Nararapat lamang sabihin na ito'y tunay na napakalaking karangalan. Hindi lang karangalan ngunit isa ring napakalaking pribilihiyo at kaakibat ng pribilihiyong ito ang mas higit pang mabigat na tungkulin, misyong ating dapat gampanan.

               Paano natin maibabalik sa bayan ang lahat ng kanyang ibinigay sa atin? Paano natin magagawa ang obligasyong ito? Sa pamamagitan ng pag-aaral ng mabuti, pag-aalaga ng ating lupang sinilangan, pagbibigay  galang sa mga nakatatanda at pagbibigay respeto sa bawat isa. Simple ngunit, sa ngayo'y ang mga ito pa lamang ang ating magagawa bilang mga estudyanteng kakahakbang pa lamang sa buhay kolehiyo.

               Kailan natin sisimulan? Pagkatapos pa ba ng apat, lima o, anim na taon? Hindi dapat natin hintaying tayo'y makapagtapos muna bago natin simulan ang paglingkod sa ating bayan. Ngayon. Ngayon na. Ngayon na natin dapat simulan. Ang responsibilidad na ibinigay sa atin na paglingkuran ang bayan ay nararapat nating pagbutihin.

               Para sa akin, ang pagiging iskolar ay para na ring pagkakaroon ng kapangyarihang baguhin ang mga dapat baguhin. Kay rami ng mga suliranin ng ating bansa sa kasalukuyan at madadagdagan at madadagdagan pa ito kung walang kikilos para masolusyonan ang mga ito. Bilang iskolar ng bayan at iskolar para sa bayan, naniniwala akong malaki ang ating maitutulong sa paghubog ng ating magandang kinabukasan.

               Muli, ito si Aimee Octaviano nagsasabing, mga kapwa estudyante ng BS MST at  mga kapwa bagong mag-aaral, tara na at simulan na natin ang ating paglilingkod.

               Maraming salamat po.

Thursday, May 24, 2012

Speech!!! :o


Bakit sa Unibersidad ng Pilipinas?
               Bago  ko masagot ito, ako muna'y magpapakilala. Magandang umaga sa inyong lahat. Edie Aimee Chavez Octaviano ang aking pangalan, mula sa lungsod ng Quezon, nagtapos ng haiskul sa FEU-FERN Diliman, bagong mag-aaral ng UPLB sa kursong BS Mathematics and Science Teaching.
               Ang aking ina ay maraming kursong inaral. Dalawa sa mga paaralang kanyang pinagtapusan ay ang UP Visayas at UP Diliman. Sa kanilang walong magkakapatid, lahat sila nakapasa ng UPCAT ngunit lima lang ang pinursigi ito. Bilang ikaapat na anak sa aming pitong magkakapatid, umasa ang aking ina na pumasa  naman sana ako rito sapagkat hindi nakapasa ang mga kapatid  kong nauna sa akin. Ang pangarap ng aking ina na makapasa ako ay kinalaunan ay naging pangarap  ko na rin palibhasa, sa pamamagitan ng kanyang mga kwento ay minulat niya ang aking mga mata sa ganda ng kalidad ng edukasyon ng UP.
               Alam ng lahat na mataas ang tingin sa mga nakapagtapos rito. Ika nga ng aking gurong tumulong sa aking makapasa rito na isa ring nagtapos sa UP ay malaki raw ang respeto sa kanila na nasa punto ng kapag ikaw ay mag-aaplay ng trabaho, 'pag nakita raw na ikaw ay nagtapos sa UP, napakalaki ng tsansang matatanggap  ka agad dahil alam nila ang lawak ng iyong pinag-aralan. Nais kong magamit ang aking utak sa layo ng makakaya nito at alam kong magagawa ko iyon rito.
               Kaya nang malaman kong pumasa ako sa UPCAT, hindi maipinta ang kasiyahang aking naramdaman. Ako'y napasigaw ng sobrang lakas nang makita ko ang aking pangalan sa websayt kung saan makikita ang mga pangalan ng mga kapwa kong nakapasa. Sa sobrang lakas ng aking pagsigaw ay nagising ang dalawang sanggol sa aming bahay. Hindi man ako pumasa sa aking unang piniling kursong BS Biology, sobra sobra na ang ligayang aking nadama. Pagsisikapin ko na lang ang pag-aaral at sa aking ikatlong taon ng BS MST, Biology ang field na aking ipagpapatuloy.
               Sa aking labing anim na taong pagkabuhay sa mundong ito, gaya ng aking mga kapwa estudyante ay ilang beses na rin akong natanong tungkol sa aking mga pangarap. Kung anong gusto kong marating at kung anong gusto kong makamit, maraming beses na naitanong sa akin ng aking mga naging guro, kaibigan, kamag-aral, at lalong lalo na ng aking mga kamag-anak. Gaya ng marami, naguguluhan pa rin ako dahil hindi ako sigurado kung maabot ko nga ba talaga ang nais kong maabot.  Hanggang sa matagpuan ko ang sagot sa aking mga katanungan... Unibersidad  ng Pilipinas sa Los Banos, Laguna. Sigurado akong basta't nandirito ako, makakamtan ko ang aking mga pangarap kahit gaano pa ito kalaki at kahit gaano pa kamukhang imposible.
               Bakit dito? Bakit sa Unibersidad ng Pilipinas? Kailangan tayong mga iskolar ng bayan para tumulong sa ikabubuti ng ating lupang hinirang. Bakit UP? Dahil wala ng iba. Wala ng ibang unibersidad ang makakapagpatupad ng aking mga pangarap. Wala ng iba pang mas hihigit pa sa UP. Noon ay pangarap ko lamang ang maging iskolar ng bayan at iskolar para sa bayan. Ngayon ako'y ganap  nang isa sa libo libong iskolar sa ating bansa. Nararapat lamang sabihin na ito'y tunay na napakalaking karangalan. Hindi lang karangalan ngunit isa ring napakalaking pribilihiyo at kaakibat ng pribilihiyong ito ang mas higit pang mabigat na tungkulin, misyong ating dapat gampanan.
               Paano natin maibabalik sa bayan ang lahat ng kanyang ibinigay sa atin? Paano natin magagawa ang obligasyong ito? Sa pamamagitan ng pag-aaral ng mabuti, pag-aalaga ng ating lupang sinilangan, pagbibigay  galang sa mga nakatatanda at pagbibigay respeto sa bawat isa. Simple ngunit, sa ngayo'y ang mga ito pa lamang ang ating magagawa bilang mga estudyanteng kakahakbang pa lamang sa buhay kolehiyo.
               Kailan natin sisimulan? Pagkatapos pa ba ng apat, lima o, anim na taon? Hindi dapat natin hintaying tayo'y makapagtapos muna bago natin simulan ang paglingkod sa ating bayan. Ngayon. Ngayon na. Ngayon na natin dapat simulan. Ang responsibilidad na ibinigay sa atin na paglingkuran ang bayan ay nararapat nating pagbutihin.
               Para sa akin, ang pagiging iskolar ay para na ring pagkakaroon ng kapangyarihang baguhin ang mga dapat baguhin. Kay rami ng mga suliranin ng ating bansa sa kasalukuyan at madadagdagan at madadagdagan pa ito kung walang kikilos para masolusyonan ang mga ito. Bilang iskolar ng bayan at iskolar para sa bayan, naniniwala akong malaki ang ating maitutulong sa paghubog ng ating magandang kinabukasan.
               Muli, ito si Aimee Octaviano nagsasabing tara na at simulan na natin ang ating paglilingkod.
               Maraming salamat po.

Sunday, May 13, 2012

Happily in love :)

I'm dating this guy for a month now. His name is Nikolai. :) We've been really close friends since the start of our senior year in highschool but I only noticed my feelings for him on the last month of the school year. I posted about our Hamlet play before right? During our practices, that was when we became closer like there was a spark for me na hahah k. Uhm we got super close nung start ng school year eh, June-July 2011. We were seatmates in Music class. Talked on the phone a lot. We became homies. ;) He thought I was flirting with him but to be honest, I wasn't though I had a tiny crush on him haha. We used to ask each other for love advice and such. I even used to help him out on my bestfriend whom he used to have a crush on hahahha :D ayuuun then we grew distant. Cause I heard a rumor about him spreading bad rumors about another close friend of mine so yea I was forced to ignore him. It was really hard to cause he was so persistent, following me and talking to me hahah!!! Ayuun. Pero nung mga 3rd quarter of the SY na, the rumor was long forgotten and I started talking to him again :) About P, the guy who broke my heart -___- Nikolai was the only one giving me advice like leave P and stuff na before. He was right. :) Ayuuuun. I have him to thank for that. Nooow, I am happily in love with him. :D We just celebrated our 1st monthsary last Friday, May 11. :)

I. Am. Sad. :(

In less than a month's time, I'll be leaving for Laguna. That's a three hour drive from here. I'll be studying there while he stays here in the city. :( he'll be taking nursing at FEU-NRMF. I will miss him so much so so so much. :( I'll be going home every end of the month lang :( I trust myself that I won't be falling in love with anyone else... I trust him too. But I don't trust the people around him. I know for a fact that a lot of girls will be aiming for him. I mean c'mon who wouldn't!! :( He's perfect. I'm so scared that others would see what I see in him and would fall for him too :( damn this.


At the moment, I'm feeling super emotional cause we haven't talked a lot yesterday and today as well. :( I keep thinking... oh this is what it would feel like when we're apart na. :/ I'm scared of losing him so much that I don't know what to do anymore. We're exact opposites. He parties, I stay at home. He's rich. I'm not. He's a good dancer, I ABSOLUTELY AM NOT HAHAHA. I dunno, it just seems like we live in different worlds. Literally? Hahahha k. I love him so muuuch. :)

I wanna marry him. :) This time, it's for sure. :D


Whatever happens, I'll be fighting for this love. But if I can't make him happy, I have to let him go. :'(

Thursday, March 1, 2012

Hello Philippines, hello world~ =))

Now playing: You and Me by Lifehouse. :"> Good viiiiibes~

It's been two weeks since I've last blogged hihi. Something's been bothering me kasi. My mind is full of thoughts about the future!!! Gosh, there're only 29 days left 'til graduation! :( What will happen to us? Among our class, who would get pregnant first?! What a question, Aimee!! =))))) Kdot. Ugh. I've been recently so irritated with a classmate of mine. She keeps getting on my nerves! Literally, yea, she can fir herself inside my nerves!!! K, corny ko forever. =)))) Okay okay time to get serious! Nah, can't! =))

Hmm. I'll be playing the role of Hamlet for our English project & exam! We'll be doing a play on March 6th. And we chose The Tragedy of Hamlet!! :> Woaaah I'll be Hamlet :"> Please do wish me luck! And yes, Hamlet's a dude. =)) They'll put make-up on me for my moustache! Besides, I like cross-dressing!! Guess I'm a dude as well. =))) k!

YEYYYY! Did I mention that we just had our last exams earlier today? Oh, I didn't mention it. Hahaha k. Woooh! Now us, seniors, have nothing to worry about! Except for the projects blah blah -__- our Economics project is to write down 300 Filipino Economics-related terms and their meanings! WTHHH. Like, ugh, my hands would rot first before I finish that much!! Okay, this is me, overreacting! Hahaha :( of course there a re a lot of people who work much much harder than me! Hihihi :)

Gotta start on it!!! Byeee~ :*

Sunday, February 12, 2012

Today my life begins~ :)

Last February 4, I found out that P was still saying words like I love you to the girl whom I thought was her "past" girl. Seems like there wasn't any "past" 'cause "they" were never finished. Get me? While he was saying he loves me, he was also saying it to the girl he loved first. Whoa. :) Theeeere goes my heart. I was so devastated. And the sad part is, he didn't tell me. I just found out. Imagine what would happen if I didn't find out! Magmumukha pa rin akong tanga. I was such a fool. I told him soooo many times to choose the other girl over me, right? 'Cause I knew he would be so much happier with her. I pushed him to choose her so many times before... Why didn't he just admit it then? He told me "I choose you" what the hell man! He should've said so in the beginning!!! I'm not regretting meeting and falling in love him, though. But I regret trusting him. He crushed my trust. That made me swear not to fall in love again. I knew this would happen! Times and times before I was hurt so many times. Before meeting him, I already swore not to love again. When I met him, I tried hard I really did try hard not to like him. But I came to like him... When I liked him, I stopped myself from falling. But I wasn't able to... He said the three words first on January 1st. He made my new year happy... Never knew he would make it devastating. When I fell for him, he said he caught me. Time and time again he told me he loves me. Whoaaaa. I never knew he would treat me that way. While I was so happy thinking he loves only me, there he goes also saying it to another girl. Is there any generous man these days?!?!?! -_____- Anyway... I thought I wouldn't be able to go through it. :( Really, I cried myself to sleep even at school, I wasn't able to stop my tears from flowing for a whole week. Now I promise myself I won't cry anymore. :) Meheh. :) Thank You For The Broken Heart. :) Know that song? I dedicate it to him. :) Woooo.


I'm currently happy. :) 'Cause God, my family, and my friends didn't and won't ever leave me. :)

And!!! For the first time, I'll be having a sweet Valentine's this year!! :""""> last night, the super super handsooome crush of mine (four years younger than me though HAHAHA) asked me to be his Valentine :"> and I saiiiid yes. Hahaha :"> I'm so nervous!! Please pray for me =)))

Wednesday, February 1, 2012

I knew this will happen.

Fine. Tooooooooooot. -______- Hear that sound? That's the sound of my heart dying.

sjrgbctesrfhnabfhewesurfhcesutgregzuyfegydnewbryfeloveyousadbvgysezguavszzhdfgysdxfgbrsenxfrxcjkfuisreignshdbcshvdhesfjnsperojsreuribangsxryheuhirapznfheshzszdhgebrynesbzujsmhruiefbnszdburgejrusadsjfasndbsgfjnftothinkthisheartwasdividedhdgcevytrnthnmjrsdfbenbrsogladwefoundusthiswaywncrbytgewnrfbehjrniwannabewhereyouareashgrerhbnejsdbintimesofneedijustwantyoutostaycjnehsdfuebd :(